Soms speelt van alles lastigs precies tegelijkertijd. Wat elkaar ook nog eens lijkt te versterken, wat in elkaar overvloeit en een raar soort kluwen wordt. En dan voel je je klein, onzeker en verdrietig zonder precies te weten waar het nou door komt. Door van alles.
Zat leuke vooruitzichten: AZ de komende weekenden maar liefst twee keer achter elkaar thuis voor de competitie en tussendoor ook nog Europees. En in oktober vakantie naar La Gomera, daarna ticket kopen voor Thailand en nu al volop plannen maken en op verheugen! Concerten van The Preacher Men, Bilal en een compleet jazz-festival: Super Sonic Jazz!
Maar ook een volslagen onverwachte snauw en sneer van iemand waar ik een goede band mee dacht te hebben en wat leuks mee zou ondernemen. Feestje gaat gewoon niet door, wat jammer! Kapotte zonnepanelen en een warmtepomp-installateur die niks begrijpt van een Connected Home. Hypotheek verhogen om erfpacht af te kopen: hele hoop geld en doe ik er verstandig aan? Kan het makkelijk betalen dus gewoon doen. Maar maakt onzeker.
Getverr en grmbl.
Wel een nieuwe en zelf-geïnstalleerde keukenkraan, een spiegelglad geplamuurde buitendeur (twee componenten, mind you!), spatzuiver afgelakt met professionele verf. En de warmtepomp is connected, no thanks to m’n installateur! Vanavond ZEN met Bernhard, woensdag yoga met Wendy.
En bovenal een heel leuk contact voor een carrière-switch op termijn; iemand waar ik blij van word! Wat ik al eerder bij mezelf bemerkt heb: ik herken – en ik ben gevoelig – voor een plek of voor mensen die een product met liefde en betrokkenheid presenteren en waar stijl en smaak belangrijk zijn.
De derde keer dat ik dat ervaar maar de eerste keer dat ik het ter plekke en direct herkende en dat ik het ook gezegd heb. En het bijzondere: herkenning, waardering èn een aanmoediging om er iets mee te doen.
Ga ik ook doen.
Maar eerst het rare laten wegebben.
Raar!
